به نظر شما اخلاق و فرهنگ ما پیش از انقلاب چگونه بود؟ و بعد از انقلاب به چه نسبتی متعالی تر شده است؟ برخی باور دارند که اخلاق ملل را نمی توان از کتابهای فلسفه و اخلاق آنان دریافت. چون مطالب چنان کتابهایی انتزاعی هستند! به باور آنان اخلاق ملل را باید در رمان هایشان جستجو کرد.

در شماره 9 مجله هفتگي توفيق در سال 1350 آقاي دکتر عباس توفيق مطلبي درباره دروغ در بخش ته مقاله نوشته بود که عينا در زير نقل مي شود:

دروغ هم مثل خيلي ديگر از احتياجات روزمره اجتماع ما انواع و اقسام دارد:

نوع اول دروغ اين است که: من دروغ مي گويم.من مي دانم که دروغ مي گويم. ولي شما نمي دانيد که من دروغ مي گويم.

اين يک دروغ طبيعي است که در همه ی کشورها هم همينطور است.

نوع دوم دروغ اين است که: من دروغ مي گويم.من مي دانم که دروغ مي گويم. شما هم مي دانيد که من دروغ مي گويم.

اين دروغ هم باز قابل هضم است.

نوع سوم دروغ اين است که: من دروغ مي گويم.من مي دانم که دروغ مي گويم. شما هم مي دانيد که من دروغ مي گويم. من هم مي دانم که شما هم مي دانيد که من دروغ ميگويم!

اين احمقانه ترين نوع دروغ است. دروغي که همه مي دانند و کسي را فريب نمي دهد و فقط گوينده را مفتضح مي کند و مردم را عصباني.

ولي ازاين نوع دروغ مفتضحانه تر و احمقانه تر هم وجود دارد:

نوع چهارم دروغ اين است که: من دروغ مي گويم.من مي دانم که دروغ مي گويم. شما هم مي دانيد که من دروغ مي گويم. من هم مي دانم که شما مي دانيد که من دروغ مي گويم. شما هم مي دانيد که من هم مي دانم که شما هم مي دانيد که من دروغ مي گويم!

امروزه درکشور ما در اغلب زمينه ها اين نوع دروغ رايج شده و هر که را در اين رشته از دروغ بيشتر دست داشته باشد استادتر و سياستمدارتر مي شناسند